weekend

Dzieci pojechały w sobotę z dziadkami nad morze a my na imprezę do znajomych i było fajnie, tłumnie (z 50 osób!) smacznie, wesoło a my z Małżonką świetnie się bawiliśmy i nawet tańczyliśmy dużo choć ja nie jestem fanem tańców ale fajne było to, że tańczyliśmy z kim innym ;-)

3 rowery

tak się jakoś złożyło, że dopiero wczoraj jechałem pierwszy raz z Synami na 6 kołach, fajnie ale trochę stresująco, bo oczywiście mimo zakazu zaczęli się ścigać ale na szczęście są na tyle rozsądni, że czekali na mnie przed przejeżdżaniem przez ulice.

cudowna środa

udało mi się wcześniej wyrwać z pracy, zabrałem Dzieci nad jeziorko i było wspaniale, Chłopcy wydają się jacyś dojrzalsi, bo pięknie bawili się w wodzie i fajnie budowali na plaży a ja też popływałem i wyszalałem się we wspólnej kąpieli, to było najfajniejsze popołudnie tych wakacji..!

ciężej ale lepiej

jak Dzieci są w domu mam wiele obowiązków i nie mogę rano przysypiać z kawą oglądając teleturniej 1z10, teraz karmienie, odwożenie i odbieranie - najgorsze, bo staram się aby odebrać Nikodemka z dyżuru wakacyjnego jak najszybciej więc w pracy staję na głowie i latam z wywieszonym jęzorem ale czuję się spełniony, zrelaksowany i szczęśliwy! ...i wcale nie jestem jakimś super-tatą, bo nie zabawiam potomstwa grami planszowymi czy innymi atrakcjami, ja chcę tylko widzieć, dotykać i gadać do Dzieci bez ustanku - nawet jak mnie nie słuchają ;-)

lipiec z telefonu

'44 PAMIĘTAMY!

spływ kajakowy

wstyd się przyznać ale nigdy nie płynąłem kajakiem po rzece a tym razem zdarzyła się okazja, bo firma mojego Taty robiła imprezę dla rodzin pracowników, spływ + grill i wypasiony ośrodek z wszystkimi atrakcjami i bardzo nam się podobało..! sam spływ super, organizator nie przesadzał, że rzeka Drwęca to jeden z najczystszych cieków wodnych w Polsce, było wspaniale i bezpiecznie ale trzy godziny na rzece to aż nadto.

z drogi śledzie

tata do Dzieci jedzie!

rzadkie telefony

podczas obecnego pobytu u dziadków Synowie prawie w ogóle do nas nie dzwonią co odbieram jako dobry prognostyk, że jest im tam fajnie ale z drugiej strony jest mi bardzo przykro, że nie pomyślą o rodzicach ale z trzeciej strony to się jednak cieszę, bo brak kontaktu werbalnego jest dla mnie lepszy albowiem zawsze po telefonie od Dzieci chciało mi się płakać z tęsknoty...

arytmia

wygląda na to, że moje problemy z sercem powróciły, jestem załamany, bo pewnie znowu będę musiał iść do szpitala i strasznie się tego boję ale i tak najgorsze jest to, że będę musiał teraz czekać długi czas w niepewności i niepokoju, bo wizyta u mojej kariolog dopiero za kilka miesięcy.

imieninowo

ponieważ Żona dziś świętowała pojeździliśmy popołudniu na rowerach, posiedzieliśmy w krzakach i poszliśmy do pizzerii i było bardzo miło a fajne jest to, że knajpa, w której 13 lat temu byliśmy na jednej z pierwszych randek wciąż działa i jest smacznie - to ewenement w tym mieście.

kiepska niedziela

oddałem drugiego Syna do dziadków na tydzień i choć pewnie inni rodzice postukają się w głowę, to ja kiepsko się czuję z "wolną chatą".

sobota

rano dostałem zjeby od Żony za to, że zrobiłem sobie kawę z wody w czajniku, która jakoby była dla niej (?!?) tak więc cała sobota stoi pod znakiem awantury ale zacisnąłem zęby i aby uratować dzień pojechaliśmy na basen i było cudownie oglądać szczęśliwego Syna (chyba tylko woda potrafi tak zadowolić dziecko) a ja nieoczekiwanie miałem chwilę relaksu, bo Małżonka (zła na cały świat) postanowiła, że ona też popilnuje Niko w wodzie, byliśmy też w knajpie i uciekaliśmy taksówką przed burzą - fajnie gdyby nie dręczące myśli o psującym się związku :-(

jeszcze jedna tura

największym problem gier wideo jest dobre zbalansowanie rozgrywki - idealnie gdy gra jest trudna i wymagająca do samego końca, kiedyś były to XCOM i Darkest Dungeon a teraz gram w Endless Space2 i jestem zachwycony ale niestety włącza się syndrom "jeszcze jednej tury" i tak siedzę godzinami marnując czas... choć z drugiej strony lepsze to niż oglądanie seriali - przynajmniej czacha mi dymi od myślenia jak wygrać grę!

ostatnie książki

nic ciekawego, niestety.