cyfrowe karcianki

kupiłem i pograłem w dlc do "Banners of ruin" oraz zaopatrzyłem się w dwie produkcje:

główną zaletą (i obawiam się, że jedyną) tej gry jest niska cena,

a to świetna gra, ładna, trudna i wciągająca z wadą, że jest za krótka jak na fajną zabawę jaką mi ta karcianka dała.

karcianki

grywam z Synami w : "Eksplodujące kotki", "UNO", "Mixturę" i są to gry poprawne ale lekko nużące dla dorosłego ale mamy też grę "Wirus" z dodatkami i jest naprawdę rewelacyjna, świetnie się przy niej bawię (o ile Mały nie wpada w przesadną histerię), wielka POLECAJKA!

przedstawienie

Mały miał w szkole przedstawienie dla dziadków i jakoś tak się tym nie przejmowałem więc nie powiedziałem Synowi czy będę czy nie, bo nie wiedziałem co spotkam w pracy po urlopie? udało mi się być na przedstawieniu i wychowawczyni mówiła, że Niko bardzo przeżywał, że nikogo z bliskich nie będzie więc mam wyrzuty sumienia, że nie przyłożyłem należytej wagi do występu obiecując dziecku, że będę ale z drugiej strony czuję wielką ulgę, że tam byłem, bo widok rozjaśniającej się buzi mojego Dziecka gdy mnie zobaczył jest bezceny.... a przedstawienie super!

urodzinowo

nie jest to mój wymarzony dzień na świętowanie, wprawdzie wziąłem wolne w pracy ale nie mogłem się wyspać, bo szedłem na basen z klasą Małego a potem miałem dentystę Synów i było opóźnienie więc długo czekaliśmy w przychodni a wieczorem zapowiedział się mój przyjaciel - co samo w sobie jest bardzo miłe ale muszę przez to ogarnąć chatę i jeszcze zrobić obiad dla Żony... mało w tym świętowania a do tego złapała mnie melancholia na basenie, bo wspominałem jak byłem z klasą Starszaka i teraz myślę o tym jak ten czas szybko ucieka i jak mało go pozostało; i o tym jaki szalenie jestem wdzięczny i szczęśliwy, że mam to co mam; i o tym jak boję się to stracić; i o tym czy jest coś po śmierci - takie tam egzystencjalizmy... ale trzymajmy się pozytywów - Chłopcy nie mają dziur w zębach a Niko fajnie odnajduje się wśród rówieśników :-)

rocznica śmierci

w styczniu 2006 roku spotkałem się z moją Siostrą u Babci na jej święto, dałem mojej Siostrze składankę muzyczną a niej ten piosenkę: "Fun Lovin' Criminals - Ballad of NYC"  i kilka dni później Magdalena nie żyła i ten utwór na zawsze będzie dla mnie wspomnieniem Siostrzyczki, za którą zawsze będę tęsknił, bo była taką fajną, dobrą i mądrą osobą...okropnie mi dziś smutno!

dron

Chłopcy dostali drony na gwiazdkę od dziadków ale dopiero dziś je odpaliliśmy, bo stresowaliśmy się po imieninowym dronie Małego, który rozbił się w pierwszym locie ale tym razem poszło dobrze, wszyscy oprócz mnie polatali a Chłopcy mieli fajną zabawę, dron robi zdjęcia i kręci filmy i choć to poślednia jakość to jak na etap zaznajomienia się z dronami wystarczająca, jak będę miał dużo pieniędzy to sobie kupię coś lepszego.

Muzeum Fliperów

zabrałem dziś Chłopców do tytułowego muzeum, bardzo fajna miejscówka, flipery i stare gry wideo, które w latach '90 stanowiły serce tzw salonów gier... nie mam do nich przesadnego sentymentu, bo zwykle miałem skromne kieszonkowe i szkoda było mi marnować pieniędzy na gry ale dziś z Synami było rewelacyjnie i bardzo nam się podobało a ja mam taką refleksję, że to niesamowite jak się wszystko zmieniło, pamiętam jak w podstawówce połowa kolegów nie miała w domu telefonu a teraz każdy nosi mały komputer w kieszeni i trochę żałuję, że podczas mojej młodości nie było Internetu, uwielbiałbym, bo pamiętam jak pisałem setki listów i miałem wielką potrzebę komunikacji ze światem.

nauka

na początku było ciężko, bo jednak regularna nauka to co innego niż standardowe odrobienie lekcji z dzieckiem ale szybko się dotarliśmy - ja nauczyłem się cierpliwości a Nikodem stara się nie wpadać w swoje fochy, przyjemny wspólny czas z Synem :-)

aktywnie i leniwie

wczoraj pojechaliśmy do Kajetan na sprawdzenie jak się goi migdałek Syna i wszystko jest dobrze więc na fali entuzjazmu udaliśmy się zdobyć głupie zaświadczenie z sądu abym mógł iść z klasą Małego na basen i szybko poszło, bo okazało się, że będąc z dzieckiem nie musiałem czekać w kolejce, dziś udałem się z Niko na zakupy i do kina (film "Musafa" taki raczej średni ale i tak się wzruszyłem) a potem pojechałem ze Starszakiem na szczepienie hpv w lekkich nerwach, bo po pierwszej dawce Miko zemdlał ale na szczęście tym razem obyło się bez problemów...

poza tym spędzam czas leniwie, trochę czytam i gotuję, oglądam "The X files", które znam na pamięć, dużo gram na komputerze a mało sprzątam (na co Żona burczy) choć dziś zaczęliśmy myć okna, bo Mały lubi i tak brzmiała nasza dyskusja o 21 wieczorem: "Nikodem idź myć zęby" - "nie chcę myć zębów, chcę myć okna" i mył, bo cwaniaczek zawsze postawi na swoim ;-)

Babcia Wanda

moi Rodzice są wspaniałymi ludźmi i byli świetnymi opiekunami ale z obecnej perspektywy (gdy sam mam dzieci) oceniam, że byli trochę chłodni emocjonalnie ale moja ukochana Babcia Wanda, która mnie częściowo wychowywała nauczyła czym jest bezgraniczna i bezwarunkowa miłość i całkowite oddanie drugiej osobie, wciąż bardzo kocham Babcie, tęsknię i mam nadzieję ją kiedyś spotkać, gdzieś tam po drugiej stronie tęczy...

jajka na miękko

pychota, niestety nie zawsze udają się idealnie, szczególnie na obecnym zwolnieniu i mały Niko mówi, że babci i dziadkowi zawsze wychodzą.

muzeum

postanowiłem dziś spędzić trochę czasu ze starszym Synem a ponieważ nastolatkowi było wszystko jedno wybrałem Muzeum Geologiczne - byliśmy tam ale 5 lat temu a jest blisko, było fajnie, zaliczyliśmy spacer po rozkopanej Warszawie, porozmawialiśmy o życiu a Mikołaj zgodnie ze swoim charakterem szedł na zwiedzanie bez entuzjazmu ale jak już zaczął oglądać eksponaty to nie mogłem go wyciągnąć z obiektu ;-)

ps: kopnął mnie też zaszczyt albowiem mój Nastolatek spacerował ze mną za rękę po mieście - fajne uczucie!

wycieczka

dziś też pojechaliśmy nad Wisłę ale pełną rodziną i poza miasto, dokładnie to nad ujście rzeki Jeziorki.

na zwolnieniu

w środę siedzieliśmy w domu, wczoraj poszliśmy na spacer po osiedlu a dziś pojechałem z Niko w jedno z moich ulubionych wiślanych miejsc w Stolicy, było super, przewietrzyliśmy się i postrzelaliśmy z wiatrówki... a poza tym odpoczywam, uczę się z Małym (co stanowi pewne wyzwanie), gram w Civkę (jak opętany, bo walczę w grze z jebanymi Ruskimi i nie mogę odpuścić ;-)) gotuję i nadskakuję Nikodemkowi, trwaj chwilo!

Synowie

starszy Mikołaj jest bezkonfliktowy i grzeczny i rozczulił mnie dzisiaj tym, że dzielnie chciał iść na dodatkowy angielski choć jego koledzy umówili się na szkolnym balu karnawałowym o tej samej porze, owszem zaczynają się jakieś nastoletnie fochy ale i tak Miko jest oazą powściągliwości i spokoju, w przeciwieństwie do młodszego Nikodema, który wczoraj na przykład rozpętał aferę książkową - otóż w piątek jak odebrałem go ze szkoły z dumą obwieścił, że zabrał wszystkie podręczniki z klasy, potem jeszcze mi je pokazywał w domu więc jak wczoraj przyszło do nauki i okazało się, że z książek jest tylko ćwiczenie, podręcznik i zeszyt z różnych przedmiotów to zaczęło się wielkie rodzinne szukanie książek w domu przez pół popołudnia ale dziś poszedłem do szkoły i okazało się oczywiście, że wcale nie przyniósł wszystkich rzeczy i tak jest codziennie, że mój ośmiolatek ciągle się o coś kłóci, jest ekspresyjny i emocjonalny ponad miarę, wciąż usiłuje nami manipulować i często mu się to udaje ;-)

ja oczywiście się martwię, - o Starszaka, że będzie miał depresyjny charakter albo, że nie poradzi sobie w życiu przez swoją ślamazarność, - o Małego, że będzie wpadał w kłopoty i (nie daj Boże) używki a nam rodzicom da ostro popalić podczas dalszego wychowania.