po zamachu

• bagatelizowałem nożowników sprzed miesiąca zastanawiając się kiedy dojdzie do brutalniejszych aktów przemocy w Polsce, bo że dojdzie byłem pewien ale stawiałem na perspektywę kilku lat a nie tygodni,
• jestem pełen podziwu dla polskiej policji ze szczególnym uwzględnieniem dwóch bohaterów narażających życie podczas zamachu, to w tej strasznej tragedii największy pozytyw, że ta opluwana i gardzona służba stanęła na wysokości zadania i ochroniła życie wielu ludzi,
• ale najgorsze są te kurwy z polskiej prawicy, które nawet na tak tragicznym wydarzeniu budują swój kapitał polityczny.
• choć rządowy minister też się nie popisał twierdząc bezpodstawnie tuż po zamachu, że napastnik jest skrajnym nacjonalistą,
• poza tym poruszył mnie dogłębnie ten akt terroru, rozmyślam nad naturą ludzką, nad tym że jeden człowiek zabija a drugi naraża życie aby ochronić innych, nad tym jaką trzeba mieć odwagę aby stanąć twarzą w twarz z napastnikiem albo pomagać rannym gdy zagrożenie jeszcze nie minęło, wstrząsające to wszystko i trudne emocjonalnie do przejścia, trochę płaczę nad tym co stało się w Krakowie...